Vrijdag 24 november - Paolo Giuseppin spreekt (in het Nederlands) over zijn boek "Carissimo figlio: het oorlogsverhaal van een Haagse Italiaan”.


De geplande lezing van Bart Bleker kan wegens ziekte niet doorgaan. Hiervoor in de plaats hebben wij Paolo Giuseppin bereid gevonden om te spreken over zijn recent verschenen boek: "Carissimo figlio"


De schrijver vertelt het  waargebeurde verhaal van zijn vader Enrico. Deze is in 1921 in Teglio, Veneto (Italië) geboren en komt in 1929 met zijn moeder, zuster en twee broers naar Den Haag. Vader Luigi heeft daar als terrazziere vast werk en voor zijn gezin woonruimte gevonden in de Transvaalwijk.
Enrico kan goed leren.
 Wanneer hij in de zesde klas zit, zegt de bovenmeester tegen zijn ouders: Enrico kan zo goed leren, hij moet doorleren. Dat wordt de mulo. In 1939 krijgt hij een ambtelijke aanstelling als schrijver bij de Postcheque en Girodienst, waar hij snel carrière maakt maar zich erg verveelt. Vanwege de afwisseling van die dagelijkse sleur is hij dan ook blij wanneer hij in 1942 opgeroepen wordt voor de Italiaanse militaire dienst. Samen met enkele Haagse Italiaanse vrienden vertrekt hij daarvoor naar Italië. Twee van hen zullen nooit meer terugkeren. Meerdere malen ontsnapt hij aan arrestatie en de dood. Maar ook heeft hij, mede door zijn mulo-kennis van het Duits, als tolk anderen kunnen helpen. Het zijn niet zozeer de gebeurtenissen die dit verhaal zo aansprekend maken, maar veel meer de gevoelens van Enrico aan het oostfront en die van zijn familie aan het thuisfront. Gevoelens die in de brieven naar elkaar worden geuit. Dat is opmerkelijk want het tonen van emoties is in de familie niet gebruikelijk, zeker niet schriftelijk. Alle brieven van Vader Luigi aan Enrico beginnen steevast met ‘”Carissimo figlio”

Over de auteur: 

Paolo Giuseppin (Den Haag, 1949) is derde generatie migrant van Italiaanse origine. Evenals zijn vader Enrico, de hoofdpersoon van dit verhaal, is hij een stapelaar. Hij volgde tal van opleidingen, had zeer verschillende werkervaringen en bekleedde meerdere maatschappelijke nevenfuncties. Omdat Nederland in 1969 nog geen studiebeurzen toekende aan buitenlanders was voor hem een universitaire studie niet mogelijk. Dat ontmoedigde hem niet. Hij wilde hogerop komen en dezelfde toekomstmogelijkheden hebben als zijn Nederlandse leeftijdgenoten. Via een kronkelweg vond hij zijn doel. Zo was hij exportmanager, maatschappelijk werker voor Italiaanse werknemers in de regio Den Haag, en in de avonduren studeerde hij rechten. Na zijn studie was hij 25 jaar lang senior opleidingsmanager migratierecht bij een juridisch opleidingsinstituut en geruime tijd tevens hoofdredacteur van het tijdschrift Migrantenrecht. Door zijn werk met en voor migranten heeft hij de wereld van de migranten goed leren kennen

http://www.denieuwehaagsche.nl/product/carissimo-figlio-oorlogsverhaal-haagse-italiaan/ 

Dante Commercianti
AllUnited