De lezing wordt gehouden in het Parkhotel, Molenstraat 53, Den Haag. Begintijd: 20.00 uur.
Donderdag 9 maart 2000

De Florentijnse schilder Jacopo Pontormo (1494 - 1557) heeft in zijn werk op spectaculaire wijze gebroken met de conventies van de kunst van de Renaissance. Vooral in zijn onorthodoxe uitbeelding van de menselijke figuur nam hij afstand van voorgangers en tijdgenoten. Reakties op zijn eigenzinnige werkwijze en zijn bijzondere interpretaties van bijbelse en mythologische onderwerpen bleven niet uit. De meest uitgesproken criticus van Pontormo was Giorgio Vasari die hem in 1568 in zijn bekende Vite flink de mantel uitveegde.

In deze voordracht wordt aandacht besteed aan het hoe en waarom van Pontormo's nieuwe stijl en aan aard en inhoud van Vasari's kritiek daarop. Vervolgens wordt ingegaan op de vraag wat de kunst van Pontormo betekent voor ons beeld van het Maniërisme, de periode in de kunstgeschiedenis die volgt op de Renaissance.

De voordracht is bedoeld als voorbeeld van een breder opgezet onderzoek naar de grenzen van de artistieke vrijheid in de Renaissance. De titel van het onderzoek luidt: Tornen aan de normen.

Prof. dr. Anton W.A. Boschloo studeerde kunstgeschiedenis bij Schulte Nordholt in Groningen. Na zijn afstuderen in 1964 was hij twee jaar als wetenschappelijk medewerker verbonden aan hetzelfde Instituut voor kunstgeschiedenis van de Rijksuniversiteit Groningen. Vervolgens was hij tien jaar werkzaam in Florence in het Nederlands Interuniversitair Kunsthistorisch Instituut, eerst als medewerker en later als directeur. In 1976 werd hij benoemd tot hoogleraar in de kunstgeschiedenis aan de (Rijks)-universiteit van Leiden. Hij publiceert voornamelijk op het gebied van de Italiaanse beeldende kunst van de vroeg-moderne tijd.